Our point of view

Niet door los te laten

Wel door het aan te kijken, kun je het anders gaan vastpakken. En heel dicht bij je houden.

Een verlies dat impact heeft, laat sporen achter. Waar begin je, wie ben je en waar was je? Chaos, pijn, wel verder wíllen, niet kunnen. Of andersom. De rouw die er is na een groot verlies laat zich niet vangen. Er zijn geen oplossingen, het is geen ‘Quick fix’; je kunt alleen de rouw laten zijn. Zijn wat het is, wat het vraagt.

Wat daarbij helpt, is zicht krijgen op dat verlies. Zicht op je rouw. Hóe je rouwt. Wat rouw is. En hoe je mee kunt bewegen in dit proces. Je verlies in beeld brengen. Jouw pijn wil gehoord en gezien worden. Door het in beeld te brengen, kan er beweging komen. Het tempo bepaal jij. En dat gaat nooit lineair.

Door een stuk mee te lopen, te bewegen met en op jouw pad, kunnen we samen helder krijgen wat er onderliggend aanwezig is. Zicht krijgt op je patronen, je pijn en vooral, hoe je zelf aan zet kunt zijn en komen. Regie pakken. Grip krijgen.

Verlies en rouw verdient aandacht. Het trauma, de pijn, wil gehoord worden. Door het aan te kijken, aan te gaan; kun je het “vast pakken’. Je houdt het dicht bij je en leert het dragen. Het krijgt vorm, inhoud en begrip.

Je gaat jezelf zien.

En leren reguleren.

Zo kun je mede voorkomen van – verdere- gestolde rouw, negatieve coping, verslavingen en ander ongewenst gedrag. Je leven weer op rit krijgen. Groeien om je verlies heen, zonder dat je het hoeft los te laten. Het mag er zijn. Het zit in jou.